Kategoria: informacje

Historia futsalu w Pniewach

Początki futsalu w Pniewach związane są z halą sportową przy Liceum Ogólnokształcącym. Nie było co prawda żadnych regularnych rozgrywek ale uczniowe ogólniaka chętnie grali w piłkę halową. Promotorem tego sportu nie był jednak żaden  nauczyciel wychowania fizycznego tylko historyk mgr Piotr Kwita. Na początku lat 90-tych pod przewodnictwem sympatycznego historyka zawiązała się grupa, która regularnie grała na hali. Jednym z uczestników był także dzisiejszy Burmistrz Pniew Pan Michał Chojara.

Następny etap to sformalizowanie rozgrywek i przenosiny na większą halę przy Szkole Podstawowej. Pomysłodawcą i głównym organizatorem tego przdsięwzięcia był nauczyciel wychowania fizycznego mgr Bogusław Kwiatkowski. Cykl turniejów halowych rozpoczął się pod koniec lat 90-tych i cieszył się rosnącą popularnością. Oprócz kategorii „open”, swoje rozgrywki zainaugurowali wówczas także Old Boys. Rosnąca liczba uczestników spowodowała „maratony halowe” – turniej rozpoczynał się często o 9:00 a kończył po 21:00. Jedną z drużyn, która wiodła prym w rozgrywkach „open” była ekipa Rorets Pniewy. Dzięki zaangażowaniu ówczesnego  dyrektora firmy pana Zbigniewa Kotlarza zespół wystartował w 2000 roku w I edycji Powiatowej Ligi Halowej w Szamotułach. Po kilku latach gry powstaje Szamotulskie Stowarzyszenie Futsalu, które tworzy ligę futsalu, a w skład zarządu wchodzą również zawodnicy Roretsu.

W kwietniu 2005 roku powstaje w Pniewach hala sportowo-widowiskowa, a w maju swoje rozgrywki zainaugurowała Pniewska Liga Futsalu. W roku 2006 na zakończeniu II edycji Pniewskiej Ligi Futsalu, pojawia się zespół ekstraklasy futsalu Akademia Słowa Poznań, która rozgrywa pokazowe  mecze z reprezentacją ligi oraz triumfatorem drużyną Red Dragons. 

Za namową ówczesnego burmistrza Pana Michała Chojary,w sezonie 2008/2009 jeszcze pod szyldem Akademia Słowa drużyna rozpoczyna rozgrywać swoje mecze ligowe w Pniewach. Ostatecznie zespół Akademików plasuje się na zakończenie na trzecim miejscu, ale zdobywa pierwsze ważne trofeum Puchar Polski. Kolejne sezony rozgrywane już pod nazwą Akademia Futsal Club Pniewyto pasmo ogromnych sukcesów. AFC zostaje trzykrotnym Mistrzem Polski kolejno w latach 2010, 2011,2012. Ponadto w rozgrywkach europejskich drużyna dociera do fazy Elite Round, która odbyła się w Kazachstanie. Niestety z powodu problemów finansowych zespół nie przystępuje do kolejnych rozgrywek i zostaje rozwiązany w 2012 roku.

 

Jednak koniec ten był zarazem początkiem nowego rozdziału w historii futsalu w naszym mieście. Burmistrz Miasta i Gminy Pniewy, Pan Jarosław Przewoźny po spotkaniu z przedstawicielami Red Dragons w składzie Rafał Gnybek, Bartosz Barański i Łukasz Frajtag postanowił o wsparciu finansowym zespołu, który zadebiutował w rozgrywkach I ligi. Przedtem bowiem pniewianie występujący od 2008 w rozgrywkach ogólnopolskich dwukrotnie mieli taką możliwość ale z powodu braku funduszy musieli zrezygnować. Pierwszy sezon na zapleczu ekstraklasy był niezwykle trudny dla młodego zespołu, ale mimo słabszych wyników i siódmego miejsca w tabeli nikt nie załamywał rąk i nie zamierzał się poddawać. W kolejnym roku cierpliwość i systematyczna praca młodego grającego trenera Łukasza Frajtaga przyniosły efekty, bowiem Red Dragons Pniewy zdecydowanie wygrał I ligę grupy północnej i awansował do ekstraklasy. Zatem już od września 2014 roku kibice zgromadzeni w pniewskiej hali sportowo-widowiskowej w Pniewach, ponownie będą mogli oglądać widowiska na wysokim poziomie sportowym. Jak wspominaliśmy zespół Smoków, to bardzo młoda ekipa, klub ten bowiem systematycznie szkoli młodzież, czego efekty możemy obecnie oglądać. Ponadto trójka zawodników, mieszkańców naszego miasta otrzymuje regularnie powołania do młodzieżowych Reprezentacji Polski w futsalu w kategorii U-21. Działalność klubu wykracza ponadto szeroko poza ramy futsalowe, bowiem Stowarzyszenie aktywnie uczestniczy w innych przedsięwzięciach organizowanych na terenie Gminy.

 
























Przepisy gry w futsal

Artykuł 1. Pole gry (boisko)

Wymiary pola gry
Pole gry musi być prostokątne.
Długość linii bocznej musi być większa niż długość linii bramkowej.

Długość:
– minimum 25 m
– maksimum 42 m
Szerokość:
– minimum 15 m
– maksimum 25 m

Na zawodach międzynarodowych:
Długość:
– minimum 38 m
– maksimum 42 m
Szerokość:
– minimum 18 m
– maksimum 22 m

Oznaczenie pola gry
Pole gry jest oznaczone liniami. Linie te należą do powierzchni, których są granicami.
Dwie dłuższe linie graniczne są nazywane liniami bocznymi. Dwie krótsze, nazywane są liniami bramkowymi.
Wszystkie linie mają szerokości 8 cm.
Pole gry jest podzielone na dwie połowy linią środkową.
Punkt środkowy jest oznaczony na środku tej linii. Z punktu środkowego wyznacza się okrąg o promieniu 3 m.

Pole karne
Pole karne wyznacza się po obu stronach pola gry w sposób następujący: krawędzi słupków bramkowych zakreśla się łuki o promieniu 6 m łączące się z jednej strony pod kątem prostym z linią bramkową, a z drugiej strony połączone ze sobą linią równoległą do linii bramkowej o długości 3,16 m.

Punkt karny
Punkt karny wyznacza się w odległości 6 m od środka linii bramkowej w równej odległości od obu słupków bramkowych.

Drugi punkt karny
Drugi punkt karny wyznacza się w odległości 10 m od środka linii bramkowej w równej odległości od obu słupków bramkowych.

Łuk pola rożnego
Z każdego narożnika pola gry wyznacza się wewnątrz pola gry łuk o promieniu 25 cm.

Strefa zmian
Strefa zmian jest usytuowana na tej samej stronie gry, co ławki zawodników rezerwowych i bezpośrednio przed nimi.
W obrębie tej strefy zawodnicy wchodzą i opuszczają pole gry podczas zmian. Strefy zmian mają, co najmniej 3 m długości i są oznaczone z każdej strony za pomocą linii prostopadłej do linii bocznej mającej 8 cm szerokości i 80 cm długości, z czego 40 cm narysowane jest wewnątrz, a 40 cm na zewnątrz pola gry. Odległość pomiędzy bliższymi końcami stref zmian, a linią środkową wynosi, co najmniej 3 m.
Obszar pomiędzy strefami zmian, bezpośrednio przed stolikiem sędziego czasowego musi pozostać pusty.

Bramki
Bramki muszą być umieszczone pośrodku linii bramkowych.
Składają się z dwóch pionowych, równoodległych od narożników pola gry słupków połączonych górnymi końcami poziomą poprzeczką.
Odległość (licząc od wewnątrz) pomiędzy słupkami wynosi 3 m, a odległość od dolnej krawędzi poprzeczki do powierzchni boiska wynosi 2 m.
Zarówno słupki jak i poprzeczki mają tę samą grubość i szerokość – 8 cm. Siatki bramkowe, wykonane z konopi, juty lub nylonowe, są przymocowane do tylnej krawędzi słupków i poprzeczki. Dolna część siatek powinna być zamocowana zagiętymi prętami lub podparta w inny odpowiedni sposób.
Głębokość bramki mierzona jako odległość od wewnętrznej krawędzi słupków na zewnątrz pola gry wynosi, co najmniej 80 cm u góry i co najmniej 100 cm na wysokości podłoża.

Względy bezpieczeństwa
Bramki mogą być przenośne, ale muszą być pewnie zakotwiczone w podłożu podczas gry.

Nawierzchnia pola gry
Nawierzchnia musi być gładka, płaska i nieścieralna. Zaleca się stosowanie drewna lub innych sztucznych materiałów. Należy unikać stosowania nawierzchni betonowych lub podobnych.


Artykuł 2. Piłka

Właściwości i wymiary
Piłka musi być:
– kulista,
– wykonana ze skóry lub innego dozwolonego materiału,
– obwodzie nie mniejszym niż 62 cm i nie większym niż 64 cm,
– wadze nie mniejszej niż 400 gramów i nie większej niż 440 gramów, w chwili rozpoczęcia zawodów,
– ciśnieniu wynoszącym 0,4 do 0,6 atmosfery (400 – 600 g/cm2) mierzonym w odniesieniu do poziomu morza.

Wymiana wadliwej (niezdatnej do gry) piłki.
Jeżeli piłka podczas trwania zawodów pęknie lub stanie się niezdatna do gry:
– grę należy przerwać,
– gra powinna być wznowiona, po wymianie uszkodzonej piłki, rzutem sędziowskim z miejsca, gdzie piłka pierwotnie stała się niezdatna do gry.

Jeżeli piłka pęknie lub stanie się niezdatna do gry podczas przerwy w grze, gra winna być wznowiona w zależności od przyczyny jej przerwania (rozpoczęcie gry, rzut od bramki, rzut rożny, rzut karny lub rzut z autu).

Piłka nie może być wymieniona podczas zawodów bez zezwolenia sędziego.


Artykuł 3. Ilość zawodników

Zawodnicy
W zawodach biorą udział dwie drużyny, z których każda składa się z nie więcej niż pięciu zawodników, jeden z nich jest bramkarzem.

Wymiana zawodników
Wymiana zawodników może być przeprowadzona podczas każdych zawodów rozgrywanych pod auspicjami FIFA i konfederacji lub związków krajowych w oparciu o przepisy gry.
Maksymalna ilość zawodników rezerwowych wynosi 7.
Ilość zmian podczas meczu jest nieograniczona. Zawodnik, który został zmieniony może powrócić na boisko jako rezerwowy zmieniający innego zawodnika. Zmiana zawodników następuje w czasie przerwy w grze z zachowaniem następujących warunków:
– zawodnik opuszczający boisko musi przekroczyć linie boczną w obrębie strefy zmian jego drużyny,
– zawodnik wchodzący na boisko musi uczynić to również w obrębie strefy zmian, ale nie wcześniej niż zawodnik schodzący przekroczy całkowicie linię boczną,
– zmiana jest dokonana, gdy zawodnik rezerwowy wejdzie na boisko, od tego momentu staje się on zawodnikiem grającym, a zawodnik, którego zastąpił przestaje nim być,
– zmiana jest przedmiotem władzy i jurysdykcji sędziów zarówno zgłoszona sędziemu jak i nie.
Bramkarz może zamienić się miejscami z zawodnikiem z pola.

Naruszenia / sankcje
Jeżeli podczas przeprowadzania zmiany, zawodnik rezerwowy wejdzie na pole gry zanim zawodnik schodzący je opuści:
– gra winna być przerwana,
– zawodnik schodzący jest ponaglany do opuszczenia boiska,
– zawodnik rezerwowy zostaje napomniany (żółta kartka),
– grę wznawia się rzutem wolnym pośrednim przyznanym drużynie przeciwnej z miejsca gdzie była piłka w chwili przerwania gry. Jeżeli miało to miejsce w polu karnym rzut wolny pośredni należy wykonać z linii pola karnego najbliżej miejsca położenia piłki w chwili przerwania gry.
Jeżeli podczas przeprowadzania zmiany zawodnik rezerwowy wejdzie na boisko lub zawodnik schodzący opuści je poza własną strefą zmian:
– gra winna być przerwana,
– winny zawodnik zostanie napomniany (żółta kartka),
– gra zostanie wznowiona rzutem wolnym pośrednim przyznanym drużynie przeciwnej z miejsca, w którym znajdowała się piłka w chwili przerwania gry. Jeżeli miało to miejsce w polu karnym rzut wolny pośredni należy wykonać z linii pola karnego najbliżej miejsca położenia piłki w chwili przerwania gry


Artykuł 4. Ubiór zawodników

Bezpieczeństwo
Zawodnikowi nie wolno używać ubioru lub nosić czegokolwiek (szczególnie biżuterii), co stanowiłoby zagrożenie dla niego samego lub innego zawodnika.

Podstawowy ubiór (wyposażenie)
Do podstawowego, obowiązkowego ubioru zawodnika należą:
– sweter lub koszula,
– spodenki – jeżeli zawodnik nosi spodenki termiczne, muszą one być tego samego koloru, co główny kolor spodenek,
– skarpety,
– ochraniacze,
– obuwie – zezwala się na używanie wyłącznie obuwia płóciennego lub treningowego z miękkiej skóry z podeszwą z gumy lub innego podobnego materiału. Używanie obuwia jest obowiązkowe,
– numery na koszulkach i spodenkach muszą być kontrastującego koloru.

Ochraniacze:
– muszą być całkowicie zakryte przez skarpety (getry),
– muszą być wykonane z odpowiedniego materiału (guma, plastik lub podobne tworzywa),
– muszą zapewniać odpowiedni stopień ochrony.

Bramkarze:
– mogą nosić długie spodnie,
– ich ubiór musi odróżniać się kolorystycznie od ubioru innych zawodników i sędziów.

Jeżeli zawodnik z pola zastępuje bramkarza, koszulka bramkarska, którą założy musi mieć na plecach jego własny numer.

Naruszenia / sankcje
Za każde naruszenie przepisów tego artykułu:
– winnemu zawodnikowi sędzia poleca opuszczenie pola gry w celu poprawienia lub uzupełnienia swojego ubioru,
– zawodnik ten nie może powrócić na pole gry zanim sędzia po sprawdzeniu ubioru na to nie zezwoli,
– zawodnik może powrócić na boisko tylko podczas przerwy w grze.


Artykuł 5. Sędzia

Władza sędziego
Każde zawody są prowadzone przez sędziego, który ma pełną władzę egzekwowania uprawnień nadanych mu przez Przepisy gry, w odniesieniu do zawodów, na które został wyznaczony, od momentu przybycia na miejsce ich rozgrywania do jego opuszczenia.

Uprawnienia i obowiązki
Sędzia:
– egzekwuje przestrzeganie przepisów gry,
– nie przerywa gry gdy drużyna, przeciwko której popełniono przewinienie odniesie korzyść z takiego rozstrzygnięcia i ukarze pierwotne przewinienie, jeżeli przewidywana korzyść nie rozwinie się w tym czasie,
– sporządza sprawozdanie z zawodów, które dostarcza władzom informuje o sankcjach nałożonych na zawodników i/lub przedstawicieli drużyn oraz innych incydentach, które zaistniały przed, w trakcie lub po zawodach,
– pełni obowiązki sędziego czasowego o ile ten jest nieobecny,
– przerywa, wstrzymuje lub kończy zawody z powodu jakiejkolwiek interwencji
– z zewnątrz,
– wyciąga sankcje dyscyplinarne wobec zawodników winnych popełnienia przewinień karanych napomnieniem lub wykluczeniem,
– nie zezwala osobom nieuprawnionym wchodzenia na pole gry,
– przerywa zawody, jeżeli jego zdaniem zawodnik uległ poważnej kontuzji i dopilnuje, by został zniesiony z pola gry,
– zezwala na kontynuowanie gry dopóki piłka nie będzie poza grą, jeżeli jego zdaniem zawodnik został lekko kontuzjowany,
– rozstrzyga, czy piłka przeznaczona do gry spełnia wymogi Artykułu 2.

Decyzje sędziego
Decyzje sędziego dotyczące oceny faktów związanych z grą są ostateczne.


Artykuł 6. Drugi sędzia

Obowiązki
Drugi sędzia jest wyznaczony do działania po przeciwnej stronie pola gry niż sędzia.
Ma prawo używania gwizdka.
Drugi sędzia ma obowiązek pomagać sędziemu w prowadzeniu zawodów zgodnie z przepisami gry w piłkę nożną.
Ponadto drugi sędzia:
– ma władzę do przerywania gry za naruszenie przepisów gry,
– zapewnia prawidłowe przeprowadzenie zmian.

W przypadku niewłaściwej interwencji lub nieodpowiedniego zachowania, sędzia uwolni drugiego sędziego od pełnienia obowiązków, zapewnia jego zastępstwo i sporządza raport do odpowiednich władz.


Artykuł 7. Sędzia czasowy i trzeci sędzia

Poza sędzią i drugim sędzią na nowo definiuje się oficjalną funkcję trzeciego sędziego i sędziego czasowego.
Obaj zajmują miejsce za stolikiem sędziego czasowego i są odpowiednio wyposażeni, aby wypełnić następujące obowiązki:
Sędzia czasowy:
– włącza i zatrzymuje zegar,
– kontroluje 1 – minutowe przerwy w grze, uzgadnia je z zespołem,
– kontroluje karę 2 – minutową, kiedy zawodnik został wykluczony i uzgadnia, który zawodnik zajmie jego miejsce na boisku,
– wskazuje początek i koniec meczu oraz przerw w grze przez użycie ostrzegawczych sygnałów,
– rejestruje ilość przerw na życzenie (1 – minutowe) i w razie potrzeby informuje sędziów,
– notuje ilość fauli akumulowanych popełnianych przez każdy zespół,
– daje sygnał dźwiękowy, gdy pięć fauli zostało popełnionych i w razie potrzeby informuje sędziów,

Trzeci sędzia:
– notuje nazwiska i numery strzelców bramek,
– notuje nazwiska z numerami zawodników napomnianych i wykluczonych z gry oraz przyczyny powyższych kar,
– notuje ilość fauli akumulowanych popełnianych przez zespoły informując w razie potrzeby sędziów i zespoły,
– wypełnia sprawozdanie z meczu,
– dostarcza innych istotnych informacji dotyczących meczu.

W przypadku zastrzeżeń do pracy sędziego czasowego, sędzia ma prawo zwolnić go z jego funkcji i wyznaczyć zastępstwo składając w tej sprawie sprawozdanie odpowiednim władzom.
Sędzia czasowy powinien być wyposażony w odpowiedni zegar z urządzeniem rejestrującym faule akumulowane dostarczony przez federację lub klub, na którego obiekcie rozgrywane są zawody.


Artykuł 8. Czas trwania gry

Części gry
Czas trwania gry składa się z dwóch równych części po 20 minut. Czas ten jest kontrolowany przez sędziego czasowego, którego obowiązki określa Artykuł 7. Czas trwania każdej połowy meczu winien być przedłużony, aby umożliwić wykonanie ewentualnego rzutu karnego.

Czas dla drużyny
Drużyny mają prawo do jednej 1 – minutowej przerwy podczas każdej połowy meczu z zastosowaniem następujących zasad:
– trenerzy każdej drużyny są upoważnieni do zgłaszania chęci uzyskania przerwy trwającej 1 minutę,
– przerwa taka może być udzielona w każdej chwili z zastrzeżeniem, że drużyna ubiegająca się o nią jest w posiadaniu piłki (np. rzut wolny, rzut rożny lub rzut z autu),
– sędzia czasowy sygnalizuje pozwolenie na, przerwę, gdy piłka jest poza grą za pomocą gwizdka lub innego sygnału dźwiękowego różniącego się od używanych przez sędziów,
– kiedy przerwa jest przyznana zawodnicy muszą pozostać na polu gry. Jeżeli chcą oni uzyskać instrukcje od trenera, to ich przekazanie może odbyć się przy linii bocznej na wysokości ławek rezerwowych. Osoba udzielająca instrukcji nie może wchodzić na boisko.
– drużyna, która nie wykorzystała przysługującej 1 – minutowej przerwy w grze – w pierwszej połowie jest uprawniona tylko do jednej przerwy podczas drugiej połowy meczu.

Przerwa między częściami gry
Przerwa między pierwszą a drugą połową meczu nie może przekroczyć 15 minut.


Artykuł 9. Rozpoczęcie i wznowienie gry

Ustalenie stron pola gry
Przed rozpoczęciem gry sędzia przeprowadza losowanie poprzez podrzucenie monety. Drużyna wygrywająca losowanie wybiera, na którą bramkę atakuje podczas pierwszej połowy meczu.
Drużyna, która przegrała losowanie rozpoczyna grę
Drużyna wygrywająca losowanie rozpoczyna drugą połowę meczu. W drugiej połowie zawodów drużyny zmieniają połowy pola gry i atakują przeciwne bramki.

Rozpoczęcie gry
Rozpoczęcie gry jest sposobem zaczęcia i wznowienia gry:
– przy rozpoczęciu zawodów,
– po zdobyciu bramki,
– przy rozpoczęciu drugiej połowy meczu,
– przy rozpoczęciu każdej połowy dogrywki, o ile taka jest przewidziana.

Wykonanie:
– wszyscy zawodnicy zajmują miejsca na własnej połowie boiska,
– zawodnicy drużyny nie wykonującej rozpoczęcia gry znajdują się w odległości, co najmniej 3 metry od piłki, aż do chwili, gdy ta znajdzie się w grze,
– piłka leży nieruchomo na punkcie środkowym pola gry,
– sędzia daje sygnał gwizdkiem,
– piłka jest w grze, gdy zostanie kopnięta i porusza się do przodu,
– wykonawca nie może zagrać jej ponownie zanim nie zostanie dotknięta przez innego zawodnika.
Po zdobyciu bramki, grę wznawia drużyna przeciwna.

Naruszenia / sankcje
Jeżeli zawodnik rozpoczynający grę dotknie piłkę zanim zostanie zagrana przez innego zawodnika – zarządza się rzut wolny pośredni dla drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia. Jeżeli to przewinienie popełniono na polu karnym drużyny przeciwnej, rzut wolny pośredni wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia.
Za każde inne naruszenie przepisów gry związane z wykonaniem rozpoczęcia gry -rozpoczęcie gry należy powtórzyć.

Rzut sędziowski
Rzut sędziowski jest sposobem wznowienia gry po chwilowej przerwie w grze, której zarządzenie sędzia uzna za konieczne z każdego powodu nie wymienionego gdziekolwiek indziej w przepisach gry w piłkę nożną.

Wykonanie
Sędzia opuszcza trzymaną w ręce piłkę w miejscu, gdzie znajdowała się ona w chwili przerwania gry. Jeżeli nastąpiło to w obrębie pola karnego rzut sędziowski należy wykonać z linii pola karnego najbliżej miejsca, gdzie piłka znajdowała się w chwili przerwania gry.
Piłka jest w grze gdy dotyka podłoża.

Naruszenia/sankcje
Rzut sędziowski należy powtórzyć:
– jeśli piłka została dotknięta przez zawodnika zanim dotknęła podłoża,
– jeśli piłka, po dotknięciu podłoża opuszcza pole gry, zanim dotknął ją którykolwiek z zawodników.


Artykuł 10. Piłka w grze i poza grą

Piłka poza grą
Piłka jest poza grą, gdy:
– całym obwodem przekroczy linię bramkową lub linię boczną zarówno na ziemi (podłożu) jak i w powietrzu,
– gra została przerwana przez sędziego,
– uderzy w sufit.

Piłka w grze
Piłka jest w grze w pozostałym czasie, włączając sytuacje, gdy:
– odbija się od słupka bramkowego, poprzeczki i pozostanie na polu gry,
– odbija się od któregoś z sędziów, gdy znajdują się oni na polu gry.


Artykuł 11. Jak zdobywa się bramkę

Zdobycie bramki
Bramka jest zdobyta, gdy piłka całym swym obwodem przekroczy linię bramkową pomiędzy słupkami bramkowymi i poprzeczką, zakładając, że drużyna zdobywająca bramkę nie naruszyła wcześniej w jakikolwiek sposób Przepisów gry.

Drużyna wygrywająca
Drużyna, która zdobyła większą ilość bramek podczas trwania zawodów jest zwycięzcą. Jeżeli obie drużyny zdobyły równą ilość bramek lub nie zdobyły żadnej, zawody są nierozstrzygnięte.

Regulaminy rozgrywek
Dla zawodów kończących się remisem, regulaminy rozgrywek mogą przewidywać zarządzenie dogrywki lub innych działań prowadzących do wyłonienia zwycięzcy.


Artykuł 12. Gra niedozwolona i niesportowe zachowanie

Gra niedozwolona i niesportowe zachowanie karane są w następujący sposób:
Rzut wolny bezpośredni
Rzut wolny bezpośredni jest przyznany drużynie przeciwnej, jeżeli zawodnik popełni jedno z następujących sześciu przewinień w sposób uznany przez sędziego za nierozważny, lekkomyślny lub przy użyciu nieproporcjonalnej siły:
– kopie lub usiłuje kopnąć przeciwnika,
– podstawia lub usiłuje podstawić nogę przeciwnikowi,
– skacze na przeciwnika,
– atakuje (nawet barkiem) przeciwnika,
– uderza lub usiłuje uderzyć przeciwnika,
– popycha przeciwnika.

Rzut wolny bezpośredni jest również przyznawany drużynie przeciwnej, jeżeli zawodnik popełni jedno z następujących przewinień:
– przytrzymuje przeciwnika,
– pluje na przeciwnika,
– za pomocą wślizgu atakuje piłkę będącą w posiadaniu (lub usiłującego ją zagrać) przeciwnika (oprócz bramkarza we własnym polu karnym),
– rozmyślnie dotyka piłkę ręką (oprócz bramkarza we własnym polu karnym).
Rzut wolny wykonuje się z – miejsca przewinienia.
Powyższe przewinienia (faule) są akumulowane.

Rzut karny
Rzut karny przyznaje się, jeżeli jedno z powyższych przewinień zostaje popełnione przez zawodnika w jego własnym polu karnym, niezależnie od położenia piłki 0 zakładając, że w momencie przewinienia piłka była w grze.

Rzut wolny pośredni
Rzut wolny pośredni jest przyznawany drużynie przeciwnej, jeżeli bramkarz popełnia jedno z następujących przewinień:
– po uwolnieniu piłki ze swego posiadania otrzymuje ją z powrotem od współpartnera, jeżeli wcześniej nie przekroczyła ona linii środkowej lub nie została zagrana lub dotknięta przez przeciwnika,
– dotyka lub zagrywa piłkę rękami po rozmyślnym kopnięciu jej do niego przez współpartnera,
– dotyka lub zagrywa piłkę rękami po otrzymaniu jej bezpośrednio z rzutu z autu wykonywanego przez współpartnera,
– dotyka lub prowadzi piłkę rękami albo nogą dłużej niż 4 sekundy (za wyjątkiem sytuacji, gdy dotyka lub prowadzi piłkę na połowie przeciwnika).

Rzut wolny pośredni przyznaje się również drużynie przeciwnej, jeżeli zawodnik zdaniem sędziego:
– gra w sposób niebezpieczny,
– celowo przeszkadza przeciwnikowi w poruszaniu się (bez zamiaru zagrania piłki),
– przeszkadza bramkarzowi w uwolnieniu piłki z rąk,
– popełnia jakikolwiek inne przewinienie nie wymienione wcześniej w Artykule 12, dla którego sędzia przerwał grę celem napomnienia lub wykluczenia zawodnika. Rzut wolny pośredni wykonuje się z miejsca przewinienia. Jeżeli było to w polu karnym, rzut wolny pośredni wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca, gdzie nastąpiło przewinienia.

Naruszenia/sankcje
Zawodnik musi być napomniany i zobaczyć żółtą kartkę, jeżeli popełni jedno z następujących przewinień:
– jest winny niesportowego zachowania,
– słownie lub czynnie demonstruje niezadowolenie,
– uporczywie narusza przepisy gry,
– opóźnia wznowienie gry,
– nie zachowuje wymaganej odległości przy wznowieniu gry rzutem rożnym lub rzutem wolnym,
– wchodzi lub powraca na boisko bez zgody sędziego,
– rozmyślnie opuszcza pole gry bez zgody sędziego.
Za jakiekolwiek z powyższych przewinień przyznany jest drużynie przeciwnej rzut wolny pośredni z miejsca wykroczenia. Jeżeli było to w obrębie pola karnego, rzut wolny pośredni wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia. Winnemu zawodnikowi należy udzielić napomnienia zakładając, że nie popełniono innego, cięższego przewinienia.

Przewinienia karne wykluczeniem z gry
Zawodnik musi być wykluczony z gry i zobaczyć czerwoną kartkę, jeżeli popełni jakiekolwiek z następujących przewinień:
1) gra brutalnie,
2) pluje na przeciwnika lub inną osobę,
3) zachowuje się wybitnie nie sportowo,
4) używa ordynarnego, obelżywego, znieważającego języka,
5) pozbawia drużynę przeciwną bramki lub oczywistej szansy na jej zdobycie rozmyślnie zagrywając piłkę ręką ( nie dotyczy bramkarza we własnym polu karnym),
6) pozbawia oczywistej szansy zdobycia bramki przeciwnika poruszającego się w kierunku bramki tego zawodnika popełniając przewinienie karne rzutem wolnym lub rzutem karnym,
7) otrzymuje drugie napomnienie w tym samym meczu. Jeżeli gra została przerwana celem wykluczenia zawodnika za przewinienie 3 lub 4, a nie popełniono jakiegokolwiek innego naruszenia przepisów gry, wznawia się ją rzutem wolnym pośrednim przyznanym drużynie przeciwnej z miejsca przewinienia. Jeżeli nastąpiło ono w polu karnym, rzut wolny wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca gdzie nastąpiło przewinienie.


Artykuł 13. Rzuty wolne

Rodzaje rzutów wolnych
Rzutami wolnymi są zarówno rzuty bezpośrednie, jak i pośrednie. Podczas wykonywania rzutów wolnych pośrednich jak i bezpośrednich piłka musi leżeć nieruchomo, a po wykonaniu rzutu zawodnikowi, który go wykonywał, nie wolno jej powtórnie dotknąć, chyba, że została ona dotknięta przez innego zawodnika.

Rzut wolny bezpośredni
Jeżeli z rzutu wolnego bezpośredniego kopnięta piłka bezpośrednio wpadnie do bramki przeciwnika bramka jest uznana.

Rzut wolny pośredni
Bramka może być zdobyta jedynie wtedy, gdy będąca w grze piłka przed wpadnięciem do bramki dotknie innego zawodnika.

Miejsce wykonania rzutu wolnego:
– wszyscy przeciwnicy muszą pozostać w odległości, co najmniej 5 metrów od piłki zanim będzie w grze,
– piłka jest wprowadzona do gry, gdy zostanie kopnięta i poruszy się.

Naruszenia/sankcje
Jeżeli podczas wykonywania rzutu wolnego, przeciwnik znajduje się bliżej od piłki niż wymagają przepisy – rzut wolny należy powtórzyć.
Jeżeli po wprowadzeniu piłki do gry wykonawca rzutu dotyka piłki powtórnie (ale nie ręką), zanim zostanie dotknięta przez innego zawodnika – zarządza się wykonanie rzutu wolnego pośredniego dla drużyny przeciwnej z miejsca przewinienia. Jednakże, gdy to przewinienie zostało popełnione w obrębie pola karnego – rzut wolny pośredni wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia. Jeżeli wykonanie rzutu wolnego trwa dłużej niż 4 sekundy, to należy przyznać rzut wolny pośredni drużynie przeciwnej.


Artykuł 14. Faule akumulowane

Faule akumulowane
– obejmują faule karane rzutami wolnymi bezpośrednimi zgodnie z Artykułem 12.
Pierwsze pięć fauli akumulowanych popełnionych podczas jednej połowy jest rejestrowane w sprawozdaniu z meczu.

Wykonanie rzutów wolnych
Przy pierwszych pięciu faulach akumulowanych popełnionych przez każdy zespół w czasie jednej połowy meczu:
– zawodnicy drużyny przeciwnej mają prawo ustawić mur obronny,
– wszyscy przeciwnicy muszą znajdować się, co najmniej 5 m od piłki zanim zostanie ona wprowadzona do gry,
– bramka może zostać zdobyta bezpośrednio z rzutu wolnego.

Począwszy od szóstego zarejestrowanego faulu jednej z drużyn w każdej połowie meczu:
– drużyna, która go popełniła nie może ustawić muru obronnego,
– zawodnik wykonujący rzut musi być właściwie zidentyfikowany,
– bramkarz musi pozostać we własnym polu karnym w odległości, co najmniej 5 m od piłki,
– wszyscy pozostali zawodnicy muszą pozostawać na boisku poza umowną linią równoległą do linii bramkowej przechodzącą przez punkt położenia piłki i będącą poza polem karnym. Muszą znajdować się, co najmniej 5 m od piłki i nie mogą przeszkadzać wykonawcy rzutu wolnego. Żaden zawodnik nie może przekroczyć wspomnianej umownej linii zanim piłka nie zostanie zagrana.

Wykonanie:
– zawodnik wykonujący rzut wolny musi kopnąć piłkę z zamiarem strzelenia bramki i nie może podawać piłki do innego zawodnika,
– po wykonaniu rzutu wolnego, żaden zawodnik nie może dotknąć piłki zanim nie zostanie dotknięta przez bramkarza lub odbije się od słupka, poprzeczki albo opuści pole gry,
– żaden rzut wolny nie może być wykonany z odległości mniejszej niż 6 m od linii bramkowej. Jeżeli przewinienie, które zazwyczaj karane jest rzutem wolnym pośrednim zostało popełnione w polu karnym, rzut wolny wykonuje się z linii pola karnego, najbliżej miejsca przewinienia,
– jeżeli zawodnik popełnia szósty faul na połowie przeciwnika lub na własnej, ale pomiędzy linią środkową, a umowną linią równoległą do niej przechodzącą przez drugi punkt karny w odległości 10 metrów od linii bramkowej, to rzut wolny wykonywany jest z tego drugiego punktu karnego. Drugi punkt karny opisano w Artykule nr 1. Rzut wolny winien być wykonany według zasad opisanych w punkcie „Wykonanie rzutów wolnych”.
– jeżeli zawodnik popełnia szósty faul na własnej połowie pomiędzy linią 10 metrów, a linią bramkową, drużyna, której przyznano rzut wolny może wybrać czy wykonać go z drugiego punktu karnego czy z miejsca gdzie przewinienie miało miejsce,
– jeżeli zachodzi konieczność rozgrywania dogrywki, wszystkie faule z drugiej połowy meczu sumuje się z popełnionymi w dogrywce.

Naruszenia/sankcje
Jeśli zawodnik drużyny broniącej naruszy przepisy tego artykułu:
– rzut wolny będzie powtórzony (jeśli bramka nie zostanie zdobyta),
– rzut wolny nie będzie powtórzony (jeśli bramka zostanie zdobyta).

Jeśli współpartner wykonawcy rzutu naruszy przepisy tego artykułu:
– rzut wolny będzie powtórzony (jeśli bramka zostanie zdobyta),
– rzut wolny nie będzie powtórzony (jeśli bramka nie zostanie zdobyta).

Jeżeli wykonawca rzutu naruszy przepisy po wprowadzeniu piłki do gry:
– sędzia przyzna rzut wolny pośredni drużynie przeciwnej, z miejsca gdzie nastąpiło naruszenie przepisów (w przypadku, gdy nastąpiło ono w polu karnym, rzut wolny pośredni zostanie wykonany z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia).


Artykuł 15. Rzut karny

Rzut karny przyznaje się przeciwko drużynie, która w obrębie własnego pola karnego, w czasie, gdy piłka jest w grze popełni przewinienie karne rzutem wolnym bezpośrednim.
Z rzutu karnego można bezpośrednio zdobyć bramkę.
W celu wykonania rzutu karnego należy przedłużyć pierwszą lub drugą połowę meczu oraz każdą połowę dogrywki.

Ustawienie piłki i pozycje zawodników.
Piłka:
– leży nieruchomo na punkcie karnym.
Wykonawca:
– jest właściwie zidentyfikowany.
Bramkarz drużyny broniącej:
– pozostaje na własnej linii bramkowej pomiędzy słupkami zwrócony twarzą w kierunku wykonawcy rzutu, do czasu kopnięcia piłki.
Pozostali zawodnicy znajdują się:
– w obrębie pola gry,
– poza polem karnym,
– za punktem karnym,
– przynajmniej 5 metrów od punktu karnego.

Wykonanie:
– wykonawca rzutu karnego zagrywa piłkę do przodu,
– wykonawca nie może jej zagrać zanim nie zostanie dotknięta przez innego zawodnika,
– piłka jest w grze, jeżeli zostanie kopnięta i poruszy się do przodu.
Podczas wykonywania rzutu karnego w normalnym czasie gry lub w przedłużonym czasie pierwszej, albo drugiej połowy meczu bramkę uznaje się, jeżeli piłka przed przejściem pomiędzy słupkami bramkowymi i poprzeczką dotknie jednego lub obu słupków, a także zaistnieją łącznie jakiekolwiek z tych możliwości.

Naruszenia/sankcje
W przypadku, gdy:
Zawodnik drużyny broniącej naruszy przepisy tego artykułu:
– rzut karny powtarza się, gdy bramka nie zostanie zdobyta,
– rzutu karnego nie powtarza się gdy bramka zostanie zdobyta.

Współpartner wykonawcy rzutu karnego naruszy przepisy tego artykułu:
– rzut karny powtarza się, jeśli bramka zostanie zdobyta,
– rzutu karnego nie powtarza się, jeśli bramka nie zostanie zdobyta.

Wykonawca rzutu karnego naruszy przepisy tego artykułu w czasie, gdy piłka jest w grze:
– drużynie przeciwnej przyznaje się rzut wolny pośredni z miejsca przewinienia.
Jeżeli miało to miejsce w obrębie pola karnego rzut wolny pośredni należy wykonać z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia.


Artykuł 16. Rzut z autu

Rzut z autu jest sposobem wznowienia gry.
Z rzutu z autu nie można bezpośrednio zdobyć bramki.
Rzut z autu przyznaje się dla drużyny przeciwnej zawodnikowi, który jako ostatni dotknął piłki, z miejsca gdzie piłka całym swym obwodem, na podłożu lub w powietrzu przekroczyła linię boczną lub uderzyła w sufit.
Rzut z autu wykonuje się z miejsca, w którym piłka opuściła linię boczną.

Położenie piłki i zawodnika
Piłka:
– musi nieruchomo leżeć na linii bocznej,
– może być kopnięta na boisko w dowolnym kierunku.

Wykonawca rzutu z autu:
– w momencie kopnięcia piłki częścią obu stóp znajduje się na linii bocznej lub na zewnątrz linii bocznej.

Zawodnicy drużyny przeciwnej:
– znajdują się przynajmniej 5 metrów od miejsca wykonania rzutu.

Wykonanie:
– wykonawca rzutu musi go wykonać w czasie nie dłuższym niż 4 sekundy od chwili wejścia w posiadanie piłki,
– wykonawca nie może ponownie zagrać piłki zanim nie zostanie ona dotknięta przez innego zawodnika,
– piłka jest w grze, gdy zostanie kopnięta lub dotknięta.

Sankcje karne
Rzut wolny pośredni przyznaje się drużynie przeciwnej, gdy:
– wykonawca rzutu zagrywa piłkę ponownie zanim została zagrana przez innego zawodnika. Rzut wolny pośredni wykonuje się z miejsca przewinienia. Jeżeli nastąpiło to w obrębie pola karnego, rzut wolny pośredni należy wykonać z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia.

Rzut z autu powtarza zawodnik drużyny przeciwnej, gdy:
– zostanie wykonany nieprawidłowo,
– zostanie wykonany z innego miejsca niż tego, gdzie piłka przekroczyła linię boczną,
– nie jest wykonany w ciągu 4 sekund od chwili wejścia w posiadanie piłki,
– nastąpi jakikolwiek inne naruszenie przepisów.


Artykuł 17. Rzut od bramki

Rzut od bramki jest sposobem wznowienia gry.
Bramka nie może być zdobyta bezpośrednio z rzutu od bramki.
Rzut od bramki przyznaje się, gdy:
– piłka całym swym obwodem, dotknięta ostatnio przez zawodnika drużyny atakującej, przekroczy linię bramkową zarówno po ziemi jak i w powietrzu, a bramka nie zostanie zdobyta (zgodnie z Artykułem 11).

Wykonanie:
– piłka zostaje wyrzucona przez bramkarza z dowolnego miejsca własnego pola karnego,
– zawodnicy drużyny przeciwnej pozostają poza polem karnym, aż do momentu wprowadzenia piłki do gry,
– bramkarz nie może zagrać piłki ponownie, zanim nie zostanie zagrana przez innego zawodnika,
– piłka jest w grze, gdy wyrzucona bezpośrednio opuści pole karne.

Naruszenia/Sankcje
Jeżeli piłka nie jest bezpośrednio wyrzucona poza pole karne:
– rzut od bramki należy powtórzyć.
Jeżeli po wprowadzeniu piłki do gry bramkarz dotknie piłki ponownie zanim zostanie dotknięta przez innego zawodnika:
– drużynie przeciwnej przyznaje się rzut wolny pośredni z miejsca przewinienia. Jeżeli nastąpiło ono w obrębie pola karnego to rzut wolny pośredni wykonuje się z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia.
Jeżeli po wprowadzeniu piłki do gry, bramkarz otrzymuje piłkę z powrotem od współpartnera:
– rzut wolny pośredni przyznaje się drużynie przeciwnej z linii pola karnego najbliżej miejsca przewinienia.


Artykuł 18. Rzut z rogu

Rzut z rogu jest sposobem wznowienia gry.
Bramka może być zdobyta bezpośrednio z rzutu z rogu jedynie na drużynie przeciwnej. Rzut z rogu przyznaje się, gdy piłka całym swym obwodem ostatnio dotknięta przez zawodnika drużyny broniącej, przejdzie linię bramkową po ziemi (podłożu) lub w powietrzu i bramka nie zostanie zdobyta w sposób opisany w Artykule 11.

Wykonanie:
– piłka jest umieszczona wewnątrz pola rożnego przy najbliższym narożniku pola gry,
– zanim piłka nie zostanie wprowadzona do gry, przeciwnicy pozostają w odległości, co najmniej 5 m od niej,
– piłka jest w grze, gdy zostanie kopnięta lub dotknięta,
– wykonawca nie zagrywa piłki po raz drugi, zanim dotknie ją inny zawodnik.

Naruszenia / Sankcje
Rzut wolny pośredni przyznaje się drużynie przeciwnej, gdy wykonawca rzutu z rogu zagra piłkę po raz drugi zanim piłka zostanie zagrana przez innego zawodnika. Rzut wolny pośredni wykonuje się z miejsca przewinienia.
Gdy rzut z rogu nie zostanie wykonany w ciągu 4 sekund od chwili wejścia w posiadanie piłki, drużynie przeciwnej przyznaje się rzut wolny pośredni z łuku pola rożnego.

Za każde inne naruszenie przepisów gry tego artykułu:
– rzut z rogu zostaje powtórzony.


Rozstrzygnięcie zawodów serią rzutów karnych

Wykonywanie serii rzutów karnych jest sposobem wyłaniania zwycięzcy na zawodach, gdzie regulaminy rozgrywek wymagają wskazania wygrywającej drużyny, po meczu zakończonym remisem.

Wykonanie:
– sędzia wybiera bramkę, do której będą wykonywane rzuty,
– sędzia wyrzuca monetę i drużyna, której kapitan wygrał losowanie wykonuje pierwszy rzut,
– sędzia prowadzi notatki o wykonywanych rzutach,
– uwzględniając wyżej opisane okoliczności drużyny wykonują po pięć rzutów karnych,
– rzuty są wykonywane naprzemiennie,
– nazwiska i numery wykonawców rzutów karnych muszą być zgłoszone sędziemu przez kapitanów drużyn przed rozpoczęciem wykonywania serii rzutów karnych i obejmują zawodników spośród dwunastki zgłoszonych w protokóle przed zawodami,
– jeżeli obie drużyny wykonały po pięć rzutów karnych i zdobyły tę samą ilość bramek lub nie zdobyły żadnej, należy je kontynuować w tej samej kolejności, aż do momentu, gdy jedna z drużyn uzyska jedną bramkę więcej niż drużyna przeciwna przy równej ilości wykonywanych rzutów,
– te dodatkowe rzuty karne wykonują zawodnicy, którzy nie wykonywali pierwszych pięciu rzutów,
– gdy wszyscy uprawnieni do wykonywania rzutów wykonają je, rzuty karne mogą być wykonywane po raz drugi,
– zawodnicy wykluczeni z gry nie są uprawnieni do udziału w wykonywaniu serii rzutów karnych,
– każdy uprawniony zawodnik może zamienić się z bramkarzem,
– jedynie zawodnikom uprawnionym do wykonywania rzutów i sędziom zezwala się na pozostawanie na polu gry podczas wykonywania serii rzutów karnych,
– wszyscy zawodnicy, poza wykonawcą rzutu i bramkarzem muszą pozostawać na przeciwnej połowie boiska, niż ta, na której wykonywane są rzuty. Drugi sędzia kontroluje ten obszar i zawodników tam pozostających,
– bramkarz, współpartner wykonującego rzut musi pozostawać w obrębie pola gry nie zakłócając przebiegu gry.

Czym jest futsal

Przeglądając zasoby internetu znaleźliśmy najlepszy naszym zdaniem artykuł pozwalający nawet laikom zrozumieć czym jest futsal, jakie niesie za sobą wartości i dlaczego (również naszym zdaniem) jest ciekawszą aleternatywą dla piłki nożnej.

„Halo, halówka!

Dla wielu futsal to zabawa odpowiednia na wuef w podstawówce. Tymczasem uprawiana przez dwa miliony ludzi halowa piłka nożna jest tajemnicą sukcesów brazylijskiego futbolu, a jej największe gwiazdy zarabiają nie gorzej niż „zwykli” piłkarze.

Tym, kim dla koszykówki był James Naismith, dla futsalu stał się Juan Carlos Ceriani, urodzony w Argentynie nauczyciel wychowania fizycznego z Montevideo. W 1930 r. Ceriani stwierdził, że ma już dosyć przekładania i odwoływania zajęć piłkarskich z powodu przemoknięcia murawy. Kazał więc swoim uczniom rywalizować w sali gimnastycznej, na boisku do koszykówki. Nowa gra szybko stała się popularna w całej stolicy Urugwaju, grano nie tylko pod dachem, ale też na otwartych boiskach. W ten sposób narodził się futsal, choć tę nazwę przyjął dopiero w 1985 r., 52 lata po tym, jak Ceriani spisał pierwsze reguły nowej gry.

W historię z Cerianim niechętnie wierzą Brazylijczycy, którzy twierdzą, że w tamtym czasie rozgrywano już mecze na małych boiskach na ulicach Sao Paulo. Tak czy siak, nie ma wątpliwości, że to właśnie w Brazylii jak grzyby po deszczu powstawały pierwsze lokalne ligi w dyscyplinie nazywanej futebol de salao (czyli po prostu halowa piłka nożna). Gra szybko rozprzestrzeniła się na całą Amerykę Południową. W 1965 r. rozegrano pierwsze mistrzostwa kontynentu, a ich niespodziewanym zwycięzcą zostali gospodarze- Paragwaj.

Od 1989 r., gdy rozgrywki futsalowe toczą się pod egidą FIFA, cztery z sześciu mundiali wygrała Brazylia i to ona jest prawdziwą światową potęgą w tej dyscyplinie. Wiadomo, piłkę kopie się tam ma plażach, na ulicach, właściwie gdzie popadnie, ale prawdziwe szkolenie w klubach zaczyna się nie na dużych boiskach, a właśnie od futsalu. W ten sposób przygodę z piłką rozpoczynało wielu słynnych brazylijskich graczy, m.in. Pelé, Zico Juninho, Ronaldo i Ronaldinho. W futsalowym szkoleniu Brazylia jest światowym numerem jeden. Śmiało zresztą można powiedzieć, że bez futsalu „canarinhos” nie byliby też mocarstwem w piłce nożnej jedenastoosobowej. Właśnie dzięki solidnemu przygotowaniu w grze pięciu na pięciu Brazylijczycy mają tak niesamowitą technikę, świetnie grają bez piłki (wychodzą na pozycję), nie mają problemów z taktyką, no i przede wszystkim wyśmienicie radzą sobie w grze jeden na jednego. Bo nic tak nie uczy gry kombinacyjnej i to na małej przestrzeni jak właśnie futsal.

Ktoś spyta: OK, ale czy nie można uczyć tego wszystkiego na normalnym boisku? Teoretycznie można, ale warto wiedzieć, że w czasie godzinnej gry w piłkę nożną zawodnik ma około 50 kontaktów z piłką, a w futsalu – 200, a nawet 300!

 

Przy czym od razu trzeba zaznaczyć, że futsal i futbol to dwie różne gry. Pod względem taktyki ten pierwszy ma więcej wspólnego z piłką ręczną, a nawet koszykówką, niż z piłką nożną. Ale futbol i futsal łączy nie tylko to, że gra się na boisku z dwiema bramkami i chodzi o to, żeby kopnąć piłkę do siatki.

Piłkarze z dużego boiska nie mają szans w meczu rozgrywanym na boisku futsalowym z futsalowcami według reguł futsalu i odwrotnie. W 2001 r. w towarzyskim pojedynku Wisła Kraków, mistrz Polski, z reprezentantami kraju w składzie, przegrała z mistrzem Polski w futsalu Cleareksem Chorzów aż 3:8. Za to gracze ekstraklasy futsalu znajdują angaż w klubach najwyżej trzeciej ligi piłkarskiej.

Szybkość gry i małe rozmiary boiska sprawiają, że futsal jest niezwykle widowiskowy. To mniej więcej tak, jakby w piłce nożnej z jednego pola karnego wbiegało się od razu w drugie. Każdy błąd, każdy przegrany pojedynek jeden na jednego oznaczają groźną sytuację bramkową dla przeciwnika. Gole padają dość często, wyniki są podobne do tych z hokeja (przeważnie nawet wyższe), a spotkania bezbramkowe zdarzają się od wielkiego święta. Każdy, kto wybierze się na mecz futsalu, może liczyć na przynajmniej kilka sztuczek technicznych, a w meczach na najwyższym poziomie strzały „nożycami” to niemal reguła. Bo właśnie umiejętności piłkarskie, panowanie nad piłką są w tej grze najważniejsze. Zabronione są zagrania zupełnie normalne w „dużej piłce”, takie jak gra bark w bark albo wślizg. Za to, tak jak w hokeju i piłce ręcznej, popularny jest manewr z wycofaniem bramkarza i wprowadzeniem dodatkowego zawodnika w pole. Strzały takie jak „rzut Siódmiaka”, oddane z własnej połowy na pustą bramkę, nieraz ustalały wynik futsalowego meczu. Liczą się w nim nawet pojedyncze sekundy. W półfinale niedawnych mistrzostw świata Włoch Adriano Foglia był najlepszym zawodnikiem pojedynku z Hiszpanią, ale w ostatniej sekundzie dogrywki pechowo strzelił samobójczego gola (piłka odbiła się od słupka, trafiła w Foglię i wpadła do bramki), co kosztowało jego zespół grę w finale!

Hiszpania, Włochy, a także Portugalia są z kolei europejskimi potęgami w futsalu. Zawdzięczają to wzorowemu systemowi szkolenia (no, może poza Italią, wciąż zapatrzoną w calcio, czyli tradycyjny futbol). Na Półwyspie Iberyjskim gwiazdy futsalu zarabiają nie gorzej od piłkarzy, ale dyscyplina rozwija się raczej poza silnymi ośrodkami piłkarskimi (wyjątkami są np. Benfica i Sporting Lizbona, które od lat dzielą między siebie mistrzostwo Portugalii). Na Starym Kontynencie liczą się jeszcze Serbia i Czechy, a w pierwszej dziesiątce światowego rankingu (patrz ramka) są Rosja, Ukraina i Białoruś, w których – wzorem światowych potęg – szkoli się w futsalu najmłodszych.

 

 

W czym do futsalu?

 

Żeby zapanować nad małą piłką, która na dodatek dziwnie się odbija, trzeba mieć na nogach specjalne buty do futsalu. Tym, co odróżnia futsal od innych dyscyplin, jest charakterystyczna piłka. Nawet nie chodzi o to, że jest mniejsza od tej do piłki nożnej. – W futsal gra się piłkami tzw. nisko odbijającymi się. Przepisy mówią, że puszczona z wysokości dwóch metrów nie powinna odbić się od powierzchni boiska niżej niż 50 cm i wyżej niż 65 cm – opowiada grający trener Akademii FC Poznań Klaudiusz Hirsch, jedyny Polak, który występował w zagranicznym klubie (Ararat Nikozja) w futsalowej Lidze Mistrzów. W dobrym sklepie sportowym bez problemu znajdziesz piłki do futsalu. Kosztują od kilkudziesięciu złotych wzwyż. Nie musisz mierzyć wysokości, na jaką odbije się piłka. Jeśli jest na niej znaczek z napisem „FIFA Approved”, to znaczy, że ma licencję światowej federacji piłkarskiej i jest dopuszczona do oficjalnych rozgrywek. Do amatorskiego grania są aż za dobre.

Jeśli kupisz taką piłkę, będziesz się martwił tylko o to, jak nad nią zapanować. – Piłki do fusalu są w miarę lekkie, a strzały nimi bardzo szybkie. Dla bramkarzy to zabójstwo – mówi Hirsch. Nie wystarczy umieć dobrze strzelać, trzeba mieć odpowiednie obuwie. Para dobrych butów to skarb nawet dla zawodnika amatora. Przede wszystkim jeśli nie masz odpowiedniego obuwia, możesz w ogóle nie wejść na salę. Opiekunowie hal coraz częściej pilnują, byś miał na nogach buty niezostawiające śladu na parkiecie czy sztucznym tworzywie, którym wyłożona jest sala. Odpadają więc tzw. śniegówki, czyli buty do piłki z dużą liczbą małych kołeczków. – Liczą się tylko buty z płaską, jasną podeszwą. Ale kolor to nie wszystko. Podeszwa jest szalenie ważna, najlepiej, żeby jak najbardziej przypominała kształt stopy, żeby nie była za szeroka, czyli taka, która odwzorowuje nie tylko stopę, ale wszystko wokół, tak jak w modnych kiedyś butach tzw. vansach. Każdy producent ma swój opatentowany kształt podeszwy. – Ja gram w adidasach, których spody mają takie charakterystyczne kółko pod poduszką poniżej dużego palca – opowiada Hirsch.

Gdy wybierzesz już odpowiednią do twojej stopy podeszwę, staniesz przed dylematem: but skórzany czy z materiału. Do niedawna panowało przekonanie, że but do futsalu musi być ze skóry, bo ma ona najlepsze właściwości. Hirsch: – Teraz coraz częściej spotyka się obuwie z materiału, takiego specjalnego tworzywa, ja mówię na to buty ze szmaty. Są lżejsze od skórzanych, a cieńsza powłoka sprawia, że ma się lepszy kontakt z piłką (tzw. czucie), która bardziej trzyma się buta. Wydaje się, że takie obuwie lepiej też „oddycha”.

Jaką powinny mieć wysokość? – Tylko do kostki! – podkreśla Hirsch.  Wyższe nie wchodzą w grę, bo zabudowana kostka przeszkadzałaby w panowaniu nad piłką.

Bardzo ważnym elementem buta na halę jest jego czubek. A to dlatego, że najwięcej silnych strzałów w futsalu oddaje się tzw. szpicem. I ta część musi być specjalnie wzmocniona. Chodzi o dobre zabezpieczenie palców stopy, ale też o to, by jak najdokładniej trafić w środek piłki.

Będzie o to łatwiej, jeśli wybierzesz obuwie w odpowiednim rozmiarze. But nie może być za duży. Nawet drobny luz jest niewskazany. Najlepiej, jeśli za pierwszym razem będzie strasznie uwierał. – Zwykłe obuwie do chodzenia kupuję w rozmiarze 43, a do gry mam 42. Na boisku trzeba but czuć, absolutnie nie może być luzów i wrażenia, że spada z nogi. Z czasem, zarówno ten ze skóry, jak i ten ze szmaty, trochę się rozbije – opowiada Hirsch i zaznacza, że w Polsce jest dziś duży wybór butów do futsalu. Dodaje jednak: – Ale to wciąż nie to samo, co np. w Hiszpanii, gdzie ta dyscyplina jest niezwykle popularna. Nie mówię nawet o dużych, specjalistycznych salonach sportowych, ale o zwykłych sklepach ze sprzętem. Tam obuwie do futsalu zajmuje kilka ścian. Obłęd!

Swój specjalny wkład w rozwój dyscypliny mają Rosjanie, Ukraińcy i Białorusini, którzy produkują niespotykane gdzie indziej buty do futsalu. Wyglądają jak zwykłe trampki, są leciutkie i bardzo wygodne. Zawodnicy, którzy jadą do tych krajów na mecze, przywożą nowe obuwie.

Strój do tej gry – koszulka, spodenki i getry – właściwie nie różni się od tego, który używają piłkarze. Choć w sklepie warto spytać o koszulki zaprojektowane do gry w hali, gdzie, jak wiadomo, materiał inaczej oddycha, jest inny obieg powietrza niż na otartym boisku. Nawet w lidze amatorskiej przydadzą ci się, wkładane pod getry, ochraniacze na piszczele. Tak jak w normalnej piłce część zawodników lubi grać w samych deskach, czyli ochraniaczach chroniących tylko piszczele, a pozostali noszą takie, które osłaniają jeszcze staw skokowy. To kwestia gustu.

O ile strój zawodnika z pola nie różni się wyglądem od ubioru piłkarza z dużego boiska, to już bramkarze wyglądają inaczej. Z reguły nie używają klasycznych rękawic. Stosują plastry, którymi wzmacniają nadgarstki, by ograniczyć ryzyko zwichnięcia. Bramkarz futsalowy przypomina więc bramkarza z piłki ręcznej. Nie nosi rękawic, by mieć jak najlepsze czucie piłki i jak najdokładniej podawać. Chociaż… – Spotkałem się ze specjalnymi rękawicami do futsalu, które wyglądają tak, jakby klasycznym rękawicom bramkarskim odciąć połowę palców – mówi Hirsch. Niektórzy bramkarze zakładają spodnie z gąbkami chroniącymi np. biodra. Chyba wszyscy używają też nakolanników, takich jak siatkarze, które chronią kolana, a jak najmniej ograniczają ruchy.

 

Światowy ranking w futsalu

 

1. Brazylia

2. Hiszpania

3. Wochy

4. Portugalia

5. Iran

6. Rosja

7. Argentyna

8. Ukraina

9. Paragwaj

10. Białoruś

24. Polska

 

W klasyfikacji Polska plasuje się m.in. za Kostaryką, Libią i Tajlandią. To i tak nieźle, bo co mają powiedzieć Anglicy, którzy są na 102. miejscu (na 133 sklasyfikowane federacje), za Mozambikiem (43.), Andorą (61.), Irakiem (68.), Papuą-Nową Gwineą (85.) i Somalią (100.). Polski futsal to europejska druga liga. Na mistrzostwach świata „biało-czerwoni” nie byli ani razu, a na mistrzostwach Europy – tylko raz. W 2001 r. wrócili z Rosji bez zwycięstwa w trzech meczach. Częściowo to wina krótkiej tradycji (reprezentacja kraju w futsalu istnieje od 1992 r.), ale głównie braku systemu szkolenia z prawdziwego zdarzenia. Polskie kluby, tworzone przeważnie przez entuzjastów, dopiero od niedawna prowadzą zajęcia z młodzieżą. Szkoleni pod kątem futsalu zawodnicy w polskiej lidze to w zdecydowanej większości obcokrajowcy. Przyciągają ich do Polski zarobki (ok. 2 tys. dolarów miesięcznie) i niemal pewny status gwiazdy w drużynie. Jak w każdej szanującej się lidze, w polskiej grają Brazylijczycy. Czterech zatrudnia Jango Katowice, dzięki czemu klub nazywany jest „polską Chelsea”.

 

 

Klaudiusz Hirsch -pierwszy Polak, który występował w futsalowej Lidze Mistrzów

 

Brazylijski  Sokół – ikona futsalu

 

Od lat najwybitniejszym futsalowcem na świecie jest Brazylijczyk Alessandro Rosa Vieira, noszący przydomek Falcao (Sokół). – To mój idol- zdradził kiedyś obecny gwiazdor AC Milan, Ronaldinho. Inny Brazylijczyk, Robinho, który sam słynie z bajecznej techniki, nazywa Falcao po prostu „profesorem”. Bo 31-latek z S o Paulo lewą nogą potrafi zrobić z piłką dosłownie wszystko: wymyślne zwody i zagrania, którymi ośmiesza przeciwników, strzela nie mniej efektowne gole. Kto nie wierzy, niech obejrzy filmiki na YouTube.

Falcao został właśnie wybrany po raz kolejny najlepszym futsalowcem na świecie. Nic dziwnego, bo na ostatnim mundialu, w październiku 2008 r., poprowadził „canarinhos” do zwycięstwa. W finale miał pecha, skręcił kostkę w pierwszej połowie i resztę meczu oglądał zza boiska.

 

Piłkę kopał od małego, nawet na asfaltowych boiskach nie unikał strzałów „nożycami”, tam uczył się dryblingów. Jako 17-latek zadebiutował w reprezentacji kraju. Szybko stał się jej gwiazdą, strzelił dla niej ponad ćwierć tysiąca bramek, zdobył mnóstwo tytułów indywidualnych i zespołowych. Grając w futsal, dorobił się fortuny. W klubie Malwee/Jaragua zarabia miesięcznie 25 tys. dolarów. Ale czy można się dziwić takim dochodom, skoro podczas meczów z udziałem Falcao 15-tysięczna hala w Jaragua do Sol zapełnia się do ostatniego miejsca, a 130-tysięczne miasto stało się dzięki niemu znane w całym kraju? Falcao był liderem drużyny, która seryjnie zdobywała mistrzostwo Brazylii i klubowe mistrzostwo Ameryki Południowej. W 2005 r. dał się skusić piłkarskiej drużynie z S o Paulo. Podpisał sześciomiesięczny kontrakt, ale na dużym boisku zagrał tylko kilka razy. Wrócił do futsalu. – Piłka nożna mnie nudzi. Za rzadko jestem przy piłce – zdradził.

Założył firmę Falcao Sports, która prowadzi szkółkę futsalową i produkuje ubrania firmowane przez zawodnika. Sam Falcao cieszy się, że w jego ślady poszedł jeden z dwóch synów,7-letni Enzo. – On to dopiero prawdziwy fenomen – twierdzi ikona futsalu.

 

 

ZASADY

 

Drużyny

Po boisku może biegać maksymalnie pięciu zawodników (bramkarz plus czterech z pola). Na ławce rezerwowych może być ich najwyżej siedmiu. Zmiany odbywają się systemem hokejowym, w strefie zmian. Uwaga, jeśli z powodu wykluczeń w jednym zespole jest mniej niż trzech graczy, mecz zostaje przerwany.

 

Boisko

Musi być prostokątne, o długości 25-42 m i szerokości 15-25 m. W zawodach międzynarodowych margines jest węższy – odpowiednio 38-42 m i 18-25 m.

 

Czas

Gra się 2×20 min efektywnego czasu. W razie potrzeby zarządza się dogrywkę (2×5 min), a po niej, ewentualnie, konkurs rzutów karnych – po pięć dla każdej drużyny.

 

Piłka

Ma obwód 62-64 cm, waży 400-440 g i jest nisko odbijająca się, tzn. upuszczona z wysokości dwóch metrów odbija się na wysokość nie mniejszą niż 50 cm i nie wyżej niż 65 cm.

 

Sędziowie

Jest ich dwóch (sędzia i tzw. drugi sędzia), działają po przeciwnych stronach boiska. Obaj mają gwizdki, jeśli ich decyzje są różne, ważniejsze jest ta podjęta przez sędziego.

 

Nie wolno:

– atakować rywala barkiem, kopać go, uderzać, odpychać, a także atakować wślizgiem.

Za przewinienia zawodnicy mogą być ukarani żółtą lub czerwoną kartką. W tym drugim przypadku gracz zostaje wykluczony z gry, a jego zespół gra przez 2 min w osłabieniu (chyba że wcześniej straci bramkę); przewinienia dzielą się na takie, po których są wykonywane rzuty wolne pośrednie i bezpośrednie. Te drugie przewinienia są akumulowane. Za szósty i każdy następny faul akumulowany drużynie przeciwnej przysługuje tzw. przedłużony rzut karny. Wykonuje się go z drugiego punktu karnego, z odległości 10 m,

– zagrywać piłki ręką,

– kopać piłką w sufit – gra jest wówczas wznawiana zza linii bocznej,

– bramkarzowi nie wolno dotknąć piłki, jeśli wcześniej podał ją koledze z zespołu, a ta wróciła do niego niedotknięta przez rywala albo nie przekroczyła połowy; nie wolno mu też złapać piłki po rozmyślnym kopnięciu od kolegi.”

Źródło: www.logo24.pl

Tekst: Piotr Leśniowski

Zdjęcia:  Andrzej Monczak, PAP/EPA, materiały promocyjne Nike

Data publikacji: 30.04.2009

Kontakt

 

Stowarzyszenie Kultury Fizycznej
Pniewska Liga Futsalu

62-045 Pniewy, ul. Wolności 20

NIP 787-20-65-787    REGON 300934822

Zarząd:

Prezes:                     Bartosz Barański          tel. 515 241 675
Skarbnik:                  Rafał Gnybek                tel. 608 186 767
Członek zarządu:     Łukasz Frajtag              tel. 500 020 527              
e-mail:                      reddragonspniewy@gmail.com

Facebook:      
http://www.facebook.com/pages/Red-Dragons-Pniewy/176814445685722